Wat een feest afgelopen zomer! Met de tropische warmte voelde het echt als vakantie. Dat weerhield ons er natuurlijk niet van om op pad te gaan. Samen met een groep van 26 kinderen uit de crisisopvang zijn we buiten gaan spelen in een van de mooiste natuurgebieden van Nederland: de Hoge Veluwe. Het was een heerlijke dag waar de schaduwen van de bomen ons verkoeling brachten, stenen werden verzameld als diamanten en aan het einde een groot watergevecht waar de herten jaloers van werden. We hebben met Menno gesproken over hoe het was om zo’n dag te organiseren in Nationaal park de Hoge Veluwe en hoe het komt dat hij net zo dol is op bos als de kinderen.

Vorig jaar is WAEP voor het eerst bij jullie geweest, hoe is het dit jaar verlopen?
Vorig jaar is Werken als een Paard voor het eerst naar de Hoge Veluwe vertrokken, we hadden een hele leuke dag gepland, maar waren hierin iets te enthousiast. Sommige kinderen waren nog nooit in het bos geweest en al die nieuwe prikkels kosten best veel energie. We hebben het programma voor dit jaar iets rustiger gehouden en de dag was meer dan geslaagd! Het was ook wel een hele warme dag maar dat maakte de kinderen niet uit. We hebben ruim 5 km afgelegd en nog kwamen ze rennend en vliegend terug. Wat ik zelf ook erg mooi vond om te zien is dat de kinderen die voornamelijk in een stedelijke omgeving opgroeien toch zoveel plezier halen uit het bos. Dan weer kwamen ze met mooie stenen, veren of dennenappels aan die ze hadden gevonden. Ze waren helemaal opgetogen maar wat het belangrijkste is dat kinderen die het zwaar hebben thuis en veel hebben mee gemaakt hier zo vrij en ontspannen zijn. Ik zag eigenlijk alleen maar blije gezichten!

Wat is zo bijzonder aan deze dag?
Wat ik vooral heel mooi vond was dat het hier echt om de kinderen gaat. Er is bewust voor gekozen om geen vaders of moeders mee te nemen als begeleiders. Kinderen gedragen zich dan eenmaal anders en op zo’n dag mogen ze juist helemaal vrij zijn. Er zijn ook broertjes en zusjes bij, deze worden apart van elkaar ingedeeld in groepjes. Vaak zie je namelijk dat de oudste zich toch gaat ontfermen over de jongste en een zorgrol op zich neemt. Terwijl het juist de bedoeling is ze even helemaal kind te laten zijn, dat ze zich even nergens druk over hoeven te maken.

Ik had ook rugzakjes samengesteld met een sleutelhanger, kompas, kalender en meer van dat soort leuke cadeautjes. Een van die kinderen die vroeg direct of ze er ook één voor haar broertje mee mocht nemen want die was die dag net ziek. Dat vond ik wel heel mooi om te horen, dan kom je natuurlijk een beetje terug bij de situatie waar die kinderen in zitten. Ze hebben veel steun aan elkaar en broertjes en zusjes hebben vaak een hele hechte band.

Wat vooral ook opvalt is de uitgelatenheid, al die blije gezichten. Ze zijn ook oprecht geïnteresseerd, er ging een natuurgids met ze mee en die had allemaal dingen meegenomen zoals een konijnenpootje of een stukje vacht. Daar mochten ze dan aan voelen en raden van welk dier het was. Iedereen was echt geïnteresseerd en ze stelden veel vragen. Van te voren kan je dat natuurlijk niet zo goed inschatten.

Wat heeft jou persoonlijk geraakt?
Ik was in gesprek met een jongen over dat het zo warm was. Hij begon me een verhaal te vertellen over dat hij een keer was gaan zwemmen. Halverwege het verhaal kwam ik erachter dat hij dat verhaal vertelde over het spelletje Fortnite. Dat vond ik wel een bijzonder contrast met onze dag op de Hoge Veluwe waar je het allemaal zelf beleeft en mee maakt met elkaar. Het besef dat veel van deze kinderen niet zo vaak buiten komen. Aan het eind van de dag liep datzelfde jongetje in het watergevecht met een grote glimlach iedereen nat te spuiten. We zaten rustig wat te drinken bij een open plek met een kraantje, ze beginnen elkaar wat nat te spetteren en voor je het weet is iedereen kletsnat. Dat is ook het mooie van het bos, je kan eigenlijk niks stuk maken of fout doen. Je kan zo hard rennen en vliegen als je wil en dat gebeurde ook. Iedereen was zo uitgelaten!

Hoe komt het dat de kinderen zich op zo’n dag zo vrij voelen?
Dat durf ik niet zo goed te zeggen, ik weet alleen wat bos met je doet. Het geeft een vrijheid dat je in bomen mag klimmen en rond mag rennen. Je kan bijna niks fout doen in het bos of schade aanrichten. Als je te veel energie hebt en je pakt een grote stok en je slaat die tegen een boom aan is dat geen enkel punt. In de stad hadden ze misschien een prullenbak kapot getrapt.

Het klinkt als een goed georganiseerde dag met zelfs een goed gevulde bosrugzak . Hoe is dit tot stand gekomen?
Als je je een beetje inleeft in die kinderen dan kom je tot de conclusie dat ze een heel andere jeugd hebben dan de meeste andere kinderen. Dan ga je een beetje nadenken over wat eventueel leuk is, met de ervaringen van afgelopen jaar in je achterhoofd. Kinderen vinden het leuk om iets te ontdekken dus de speurtocht met de iPad in de natuur vonden ze helemaal fantastisch. Zo maak je het ook wat meer toegankelijk voor ze. Kinderen vinden het ook erg fijn om iets te krijgen. We hebben een eigen winkel en daar hebben we wat leuke spulletjes uitgezocht zoals een speciale uitvoering van Suske en Wiske die zich afspeelt bij de Hoge Veluwe. Deze kinderen zullen niet allemaal zoveel speelgoed hebben. We willen ze niet alleen een dag geven waar ze even alle sores kunnen vergeten maar ook iets tastbaars waar ze een blijvende herinnering aan hebben. Zo kunnen ze het ook makkelijker delen en laten zien aan leeftijdsgenootjes of familie.

Als ik zag hoe ze na die dag in de bus stapten dan was het een zeer geslaagde dag. Ik heb ook meteen met onze directeur gesproken en voorgesteld dit voortaan ieder jaar te doen. Daar was hij het helemaal mee eens, wat ons betreft wordt dit een traditie. Onze natuurgids is ook heel goed met kinderen, ze kan goed orde houden maar vertelt ook met veel enthousiasme over alles wat er te vinden is in het bos. De kinderen waren dol op haar. Aan het eind nog even samen een ijsje gegeten en dan de bus weer in, waarschijnlijk zaten ze al snel allemaal heerlijk te slapen!