Werken als een Paard heeft vele onzichtbare helden. Zo nu en dan is het nodig om deze in het zonnetje te zetten. Wij zijn zo dankbaar voor alle steun en moeite! Daarom delen we een paar keer per jaar een taart uit als dank voor alle goede inzet. Deze keer een wel heel belangrijk iemand binnen onze projecten, zonder hem zijn we nergens… Buschauffeur Wijnand! We hebben hem meteen maar even een aantal vragen voorgelegd.

Hoe ben je zo betrokken geraakt bij Werken als een Paard?
Ik sta gewoon waar voor mijn werk, ik zet me altijd nét dat beetje meer in. Ik ben er langzaam ingerold, ik rij veel met deze bus en ze hadden me gevraagd of ik deze ritjes op me wilde nemen. Dit ben ik steeds vaker gaan doen, het was voor de kinderen ook erg prettig om steeds dezelfde chauffeur te hebben. Daarnaast vind ik het ook een heerlijk ritje. Als de kinderen van alles aan het ontdekken zijn kan ik nog even in alle rust mijn andere werkzaamheden ertussen door doen. Dus ik verspil ook geen tijd haha.

Wat vind je belangrijk in het vervoer van de kinderen?
Ik let altijd wel goed op wat er in de bus gebeurd. Ik vind het belangrijk dat het er rustig en veilig aan toe gaat. Ze mogen natuurlijk wel wat herrie maken, ze zijn enthousiast, daar is niks mis mee maar veiligheid gaat toch boven alles. Ik moet ze veilig van A naar B vervoeren en dan kunnen ze niet door mijn bus heen gaan lopen. Het zijn en blijven kinderen, die zien niet altijd het gevaar en daar ben ik dan voor!

Zie je ook veranderingen plaatsvinden? Want je ben ondertussen al een flinke tijd betrokken.
Je merkt dat de organisatie steeds beter wordt. In het begin was het nog wel eens druk of een beetje rommelig. Nu worden de contacten nauwer met elkaar, ik krijg ook de lesvoorbereiding toegestuurd zodat ik beter op de hoogte ben van wat ze elke middag gaan doen. Daar heb ik zelf om gevraagd, dat vind ik leuk om te weten. Zo gaan we steeds een stapje verder, ik probeer ook vaak mee te denken en oplossingen aan te dragen. Ik ben eigenlijk al een onderdeel aan het worden van het project! Dat vind ik ook wel erg leuk, ik ben ondertussen toch al vier jaar chauffeur van dit project. Dat ligt ook wel een beetje in mijn persoonlijkheid, als ik ergens een goed gevoel bij heb dan zet ik me net even dat stukje extra in. Dat is bij Werken als een Paar zeker het geval.

Zie je ook een verschil in de kinderen wanneer je ze ophaalt van school en wanneer je ze weer terugbrengt?
Jazeker, ze zijn vaak erg opgetogen als ze een leuke middag hebben gehad! Je kan ook wel goed merken als een les minder interessant is voor ze, dan zijn ze toch wel wat rumoeriger in de bus. Grappig dat ze het zo duidelijk laten merken. Maar voor het grootste deel zijn ze altijd erg enthousiast als ze terugkomen. De lessen die ze de afgelopen tijd over Zorg&Welzijn hebben gehad werden erg goed ontvangen, dat is leuk om te zien. Een groep enthousiaste kinderen die je weer terugkrijgt in je bus. De laatste paar maanden ga ik ook wel eens mee met de les, als ik mijn bus ergens makkelijk kwijt kan. Zo ben ik vorig schoolkaar bijvoorbeeld tijdens de 3D printles aanwezig geweest en ook tijdens het politiewerk en bij de brandweer. Je komt gewoon op plekken waar je normaal gesproken niet zo snel komt. Dat is wel echt zo bijzonder aan dit project, en het wil ook wel wat zeggen dat zelf ik graag mee ga naar de lessen.

Wat vind je het leukst aan deze ritjes?
Het zijn fijne ritjes met een groep enthousiaste kinderen. Als ze op locatie aan het ontdekken en leren zijn kan ik even wat andere werkzaamheden in mijn bus uitvoeren. Het geeft me ook veel vrijheid. Ik vind het fijn om bij zo’n betrokken team aanwezig te mogen zijn en te helpen waar nodig is op zo’n dag. Ik vind het ook erg belangrijk als iedereen tevreden is!

Wat doe je om de sfeer en de veiligheid in de bus te behouden?
Ik heb een goede tactiek. Mijn telefoon sluit ik aan op de muziekinstallatie en dan vraag ik welk nummer ze graag willen horen. Dan zijn ze hun eigen DJ in feite. Ze mogen hun eigen feestje bouwen, maar dan wel netjes op hun eigen stoel haha.